Je hebt van die kindjes, die zijn gewoon voorbeeldig. Daar kan ik vrij kort over zijn. Die blijven keurig netjes zitten, luisteren naar mama, sabbelen wat aan een rijstwafel, spelen met een rammelaar, kijken wat rond en zitten zoetjes te drinken.
Die kun je overal mee naar toe nemen, of het nou een restaurant is of een bibliotheek.
Tja, zo’n eentje heb ik niet. Die van mij doet alles wat deze kindjes niet doen en dat is alles behalve rustig zitten.

IK HEB ALLES ONDER CONTROLE

Eindelijk is het zover, onze vakantie. Een week Spanje stond in de planning en de eerste vliegreis van Puck (spannend, vooral voor mama). Hoe zal haar dit afgaan, zal ze rustig blijven of alles bij elkaar krijsen? In plaats van mij zorgen te maken over de overvolle koffers, die al over hun maximale gewicht zitten, maakte ik mij vooral zorgen over of ze wel zoet zal zijn in het vliegtuig. Maar geen stress, want ik had alles onder controle. Dacht ik.

Nu maakt Puck heel makkelijk contact, zwaait naar mensen en lacht met haar 4 kleine voortanden! Maar hoe makkelijk zij contact maakt, hoe snel zij zich ook weer verveeld. Ze wil gewoon áltijd ge-entertained worden. Nu ben ik een geboren multitasker (al zeg ik het zelf), maar zelfs hiervoor heb ik niet de capaciteit in huis om haar te vermaken.
Haar aandachtscurve zit ongeveer zo in elkaar: boekje lezen: 1 minuut, snacken: 3 minuten (alles is in een rap tempo op), blokjes bouwen: 6 ok 7 minuten, filmpjes kijken: 30 minuten en soms zelfs langer!

Column: zoethoudertjes

Dus wat deed ik voordat wij gingen vliegen, baby apps installeren en fimpjes downloaden, heel veel filmpjes. Dit was mijn redding! Mijn telefoon zat overvol, dus vakantiefoto’s gingen niet meer lukken, helaas.

PLAN B

Maar ik vergat even dat je internet moet hebben, dus vele apps werkte niet in het vliegtuig en de filmpjes speelden ook niet af… bummer.
Dat werd ouderwets vermaken met kleine cadeautjes uitpakken (ook die had ik van te voren gekocht voor het nodige vermaak). Dit ging geloof ik wel even werken, want wat was ze enthousiast met …. het papier.

Column: zoethoudertjes
Credits foto: Pinterest

Toen wij aankwamen, 1.5 uur later was ik doodop en die kleine zat nog vol met energie. Ze riep steeds meer, meer! Maar de cadeautjes waren allemaal uitgepakt en de snacks waren op. En de filmpjes werkten nog steeds niet…

BESTELLEN, ETEN…PROPPEN, AFREKENEN

Ons verblijf, bij onze favoriete ontbijttentje in Spanje, was vaak een half uur. Snel een croissant eten, jus erachteraan gooien en hup gaan! Maar, thank god, ze hadden in de meeste restaurants wifi!! Dus Peppa Pig of Mickey Mouse aan en we konden nét wat langer blijven zitten. Ok vooruit laten we gek doen, dan toch maar een stokbroodje ham bestellen!! Het was genieten! En zo spraken mijn man en ik elkaar ook nog ;)!

BEN IK ZELF ALTIJD ZO GEDULDIG?

Het is natuurlijk ook de leeftijd, 1,5 jaar is een leeftijd waar ze op ontdekkingsreis gaan en niks willen missen. Een hoop gegoogle verder, ben ik er achter dat het natuurlijk ook in het karakter van het kindje zit. Want zeg nou zelf, ben ik eigenlijk altijd zo geduldig? Voor mij gaat altijd alles te langzaam en het liefst moeten dingen NU gebeuren. Dus ik kan het mini-me ook niet kwalijk nemen.

Column: zoethoudertjes

Op de terugreis in het vliegtuig gaf ik haar een bakje met wat krentjes. En guess what, ze heeft welgeteld 45 minuten gespeeld met de krentjes in het bakje doen… en er weer uit doen… en er weer in doen. Ze was voorbeeldig.
Wat ben ik trots op haar!!

Xanne

Leave a Reply