Terwijl ik in mijn vliegtuig raampje naar buiten kijk en de lichtjes over de baai van Nice zie schitteren, besef ik mij nu echt dat ik de zomer achter mij laat. “Kan iemand mij vertellen waar deze in godsmaan gebleven is?!” Denk ik bij mijzelf.
Van frisse vlinders in mijn buik, in de lente voor H, tot zacht koesterende verlangens in de nazomer naar P. En alles wat daar tussen in zit. De zomer is voorbij gevlogen en ik heb intens genoten.

Column Vera

VERKEERDE SETTING

Toen ik klein was hoorde ik mijn ouders en hun vrienden vaak zeggen “wat vliegt de tijd”! Maar dat deze zo hard kon vliegen had ik nooit gedacht. Toen ik binnen kwam lopen in het huis van mijn vriendin in Cannes, moest ik 2 keer slikken. De eerste keer door het adembenemende uitzicht over de baai, de tweede keer omdat ik besefte dat ik in een klein feestje was beland. Nu hoor ik je al denken: “daar is toch niks mis mee, daar hou jij toch wel van?” Enigszins waar, maar ik kwam hier (eindelijk eens) voor mijn rust en niet voor avonden lang doorhalen. En de setting waarin ik was beland, neigde naar dit laatste. Ik wou me niet laten kennen en gaf complimenten over de prachtig gedekte tafel. Zo’n tafel die buiten stond met kaarsen erop, salades, glazen wijn, pioenrozen en borden die klaar staan voor het hoofdgerecht.
Zo’n tafel waarvan je heel het jaar droomt om met je vrienden aan te zitten. Tot diep in nacht. Maar stiekem kwam deze tafel voor mij niet op het juiste moment. Ik was moe, had geen honger en wou het liefst in mijn bed liggen. Toch schoof ik aan en mijn tafelpartner op rechts die ik amper kende zei enthousiast “Fijn dat dat jullie er deze week zijn”. Vervolgd door “Hoi ik ben Pim en heb een alcohol verslaving”. Waarbij de rest in koor zei “Hoi Pim”.
Nu was ik aan de beurt en zonder erbij na te denken zei ik “Hoi ik ben Vera en ik heb een seks verslaving”. De tafel lag plat van het lachen en de stemming was gezet.

Column Vera

ALS EERSTE NAAR BED (OM TE SLAPEN)

Een heerlijke avond was het uiteindelijk, maar toch (tegen mijn natuur in) was ik de eerste die naar bed ging. De volgende morgen toen ik al vroeg wakker was, leek dit een verstandige keuze. De restanten die ik aantrof van de avond daarvoor, logen er niet om. Overal glazen, sigaretten en als kers op de taart een verdwaalde spijkerbroek met daarin nog een boxershort, op het terras. Ik begon met wat op te ruimen en daarna ben ik heerlijk aan het zwembad gaan liggen met een boek. Een plek die ik overigens de rest van de vakantie niet meer verlaten heb. Een voor een zag ik de brakke hoofden naar beneden komen en ik kan je vertellen, dat ik mij stiekem een stuk frisser voelde omdat ik geen kater had. We besloten (aangezien dit de laatste avond met elkaar was, de rest had besloten de volgende dag door te vliegen naar ibiza) om uit eten te gaan. Sophie en ik besloten niet mee te gaan naar dit party eiland. Vlak voor vertrek keek ik op mijn telefoon en sophie merkt aan mijn glimlach die er op mijn mond verscheen, dat dit niet ‘zomaar’ een smsje was wat ik binnenkreeg.

Column Vera

Het was een appje van een jongen (P) waar ik mee aan het appen was. Die zaterdag daarvoor was ik op een gala, waar hij ook was. Heel de avond waren we daar bij elkaar in de buurt te vinden, en op de 1 of andere rare manier voelde ik mij erg vertrouwd bij hem. De gedachten aan hem maakte mij blij.

KINDEREN EN HET ALTAAR IS NOG NIET AAN BOD GEKOMEN

De volgende dag vertrekt de groep naar Ibiza en het échte ‘chillen’ was begonnen. Heerlijk in het zwembad dobberen en de gebeurtenissen van de afgelopen tijd analyseren, herbeleven en plaatsen. Gevoelens en wensen voor de toekomst definiëren en een klein beetje wegdromen over P. (de jongen van de appjes). Maar maak je geen zorgen hoor, in gedachte zie ik hem nog niet bij het altaar staan, heb ik zijn huis nog niet ingericht en heb ik onze kinderen nog geen naam gegeven! Maar 1 keer uiteten gaan en daarna een kleine zoen krijgen, tja dat heeft in mijn gedachte toch al zeker plaatsgevonden.

Column Vera

DE ENE HERINNERING NA DE ANDER

Het dobberen in het zwembad doet mij denken aan het dobberen op de boot van mijn vriend Willem in Nederland. De zomers zonder hem en zijn boot zouden niet de perfecte zomers zijn waar ik graag aan terug denk.
Een flink aantal jaar geleden bracht ik nooit een zomer door in Nederland, dit klinkt misschien een beetje verwend; maar zo was het nou eenmaal.
Mijn ouders woonden in het buitenland en toen ik nog niet werkte, maar studeerde, kon ik daar vele zomers met vrienden doorbrengen. Heimwee naar die tijd heb ik veel. Maar gelukkig maakte dit al snel plaats voor Willem en zijn boot…Zo maakt de ene (mooie) herinnering in mijn hoofd alweer plaats voor de andere herinnering. Herinneringen blijven maar komen bij mij! Misschien heeft dit te maken met dat het verleden voor mij onontkoombaar gekoppeld staat aan mijn vader, mijn vader die ik zo mis. Ik moet het een plek leren geven, meer genieten van het nu. Want als ik terug kijk naar deze zomers, bestonden deze alleen maar uit mooie momenten. Momenten die ik vele zomers ook met Willem had beleefd en juist hij was de perfecte persoon die mij leerde genieten. Volop leven in het nu.

Column Vera

GENIETEN, DE TIJD VLIEGT

Want dat moet ik echt doen, het leven gaat anders te snel aan je voorbij. En al zeg ik het zelf, mijn leven is daar toch echt te mooi voor. “Oh, oh oh, wat een zomer is het geweest” schiet er door mijn hoofd. En terwijl ik uit mijn vliegtuig raampje naar buiten kijk, zie ik de lichten van Amsterdam in verte al schitteren. Ik hoor de stewardess op de achtergrond iets zeggen als “Cabin crew prepare for landing”. En 1 ding weet ik nu pas; ik ben klaar voor de herfst.
Ik sluit mijn ogen, maak mij klaar voor de landing en hoop bij aankomst op een appje van P. Want de appjes die hij de afgelopen dagen gestuurd had, smaakte naar meer, veel meer.

Column Vera

Vera

Leave a Reply