Terwijl ik uit het raam van de auto naar buiten kijk, denk ik aan P. Waar ben ik mee bezig? Het feit dat ik mijzelf deze vraag stel, doet mij beseffen dat ik daar eigenlijk helemaal niet over na wíl denken. Het moet leuk zijn, niet moeilijk en het liefst zo lang mogelijk niet aan de toekomst denken. Ik wil even niet denken en uit verveling open ik mijn Facebook. Het ene na het andere baby-bericht vliegt mij tegemoet. Lijkt wel of er besloten is om simultaan te bevallen. Ik geef deze informatie niet eens de tijd om tot mij door te dringen en zet mega hard de radio aan. Met mijn vriendin achter het stuur zingen wij uit volle borst “Wannebee” van de Spice Girls mee. Ik zie het lunchtentje waarnaar we op weg waren, al om de hoek verschijnen.

WAAROM PRAAT IEDEREEN MET EEN BABYSTEM TEGEN KINDEREN?

Eenmaal aan tafel aangekomen, staat mijn vriendin te springen omdat ze naar het toilet moet. Ze rent weg en schreeuwt nog achterom naar mij “ jij let wel even op Bobbie toch?”. Ja dat moet dan maar. Het jongentje zit mij vanaf de andere kant vragend aan te kijken. “Ja Bobbie daar zitten we dan, mama heeft ons in de steek gelaten”. Ik zeg dit op normale toon en niet met een baby stemmetje. Wat is dat toch? Waarom moet iedereen toch altijd zo’n raar stemmetje opzetten als ze tegen baby’s praten?! Aan de reactie van het jongetje begrijp ik misschien waarom, mijn stem wordt duidelijk niet gewaardeerd en het jongetje zet het op een brullen; met volume 6.

Column Vera

HOEZO HEB JE HEM NIET OPGEPAKT?

Binnen 2 seconden heeft het hele restaurant zijn hoofd gedraaid richting mij. Ik kan hier niks aan doen, ik vind het zelf even erg, maar blijkbaar begrijpen de mensen om mij heen dat niet. Het volume van het jongetje is inmiddels beland op standje nummer 10 en ik weet me totaal geen raad. In mijn ooghoek zie ik mijn vriendin aan komen gesneld. Ze pakt haar zoontje op en hij kijkt haar aan alsof er nooit iets gebeurd is. Mijn vriendin zegt lichtelijk geïrriteerd tegen mij: ” Hoezo heb je hem niet even opgepakt, zo moeilijk is dat toch niet?” Nee inderdaad zo moeilijk is dat niet, maar dat is een natuurlijke reactie van een moeder, de gedachte was niet eens bij mij naar boven gekomen! Zou ik ooit zo’n moeder instinct ontwikkelen vraag ik mezelf af?
Het antwoord hierop weet ik oprecht niet. Wat ik wel weet, is dat ik mij op dat moment behoorlijk hulpeloos voelde…

ROCKET SCIENCE

Na de lunch lopen we terug naar de auto. Mijn vriendin krijgt een telefoontje en wijst terwijl ze deze opneemt naar Bobbie in de buggy en haar auto. Ik begreep hieruit dat ik Bobbie uit de buggy in zijn kinderstoeltje in de auto moet zetten. Ik krijg hem makkelijk uit de buggy en zet de jongeman in zijn stoeltje achterin de auto. Ik vogel uit hoe zijn riempje werkt en zet de jongen vast. Hierna begint de jongen te gillen, zijn arm zat niet goed in zijn riempje. Ik probeer met het gegil in mijn oor het riempje los te maken. Maar het lukt me maar niet, ik begin te trekken en te duwen, je zou toch denken dat het geen rocket sciense is, maar niks bleek minder waar. In de stress lukt het mij het knopje van de riem te ontkoppelen en eindelijk in te duwen, ik doe dit hard en terwijl ik dit doe voel ik dat er iets gebeurd met de nagel van mijn duim.

Column Vera

MIJN DUIM HAD GEEN NAGEL MEER

Het doet niet normaal veel pijn, en als ik er naar kijk begrijp ik waarom. Mijn duim had geen nagel meer. Deze was met de kracht van het indrukken dubbel geklapt om mijn nagelbed. Ik sta als een debiel te hupsen van de pijn. Ik hoor een gelach uit de auto komen; het was Bobbie die zat te schateren. Ja nu kon hij wel lachen…nu kon hij wel lachen. Toen mijn vriendin mij thuis afzette en ik de deur van mijn huis opendeed, was ik zo blij, ondanks mijn pijn van mijn duim. Mijn eigen wereldje, een luxe waar ik best vaak naar kan ontsnappen, want ik hoef nog even met niks of niemand rekening te houden.

Column Vera

Een luxe die ik meer moet waarderen, zolang ik deze heb. Want natuurlijk wil ik niet zeggen dat ik deze niet voor iemand zou willen opgeven.

Vera

Credits foto’s: Vera, Pinterest

Leave a Reply